فرمی ساده، مصالحی آشنا، و نگاهی معاصر به معماری بومی شمال ایران.

در طراحی این نما تلاش شده تا میان گرمای بافت آجر و خنثی‌بودن حجم سفید، تعادلی دقیق و آرام برقرار شود.

نور، خط، و نسبت‌ها در این پروژه نه صرفاً عناصر زیبایی‌شناسی، بلکه ابزارهایی برای تعریف هویت فضا هستند.

رویکرد کلی طراحی، ایجاد حس آرامش در شفافیت و صداقت در جزئیات است — جایی میان طبیعت شمال و معماری معاصر.

«ترکیب حجم‌های ساده با بافت آجر و خطوط نرم هندسی در این نما، بیانگر نگاهی معاصر به معماری شمال ایران است. توازنی دقیق میان صمیمیت مصالح بومی و زبان طراحی مینیمال که فضایی آرام، دعوت‌کننده و اصیل خلق کرده است.»